Tanneke Barendregt

Het moet rond mijn zeventiende jaar geweest zijn dat ik met mijn moeder had afgesproken op het Beursplein in Rotterdam.

Ik stond op de traptreden van het Beursgebouw en keek naar beneden, naar alle mensen die ik niet kende.

Plotseling verscheen mijn moeder tussen al deze anoniemen.

En, natuurlijk, ik herkende haar onmiddellijk.

Toch ervoer ik het op dat moment als heel bijzonder.

Wanneer je eenmaal iemand kent, wordt deze nooit meer anoniem.

Er is geen keerpunt.

Sindsdien boeit de grens tussen anonimiteit en  herkenbaarheid mij.

email: tannekebarendregt@hetnet.nl